Column

Italië en zijn apartheidregime?

Een column door Kevin Eeraerts

Ieder jaar probeer ik - indien de agenda het toelaat - op reis te gaan de streek van Emilia Romagna, het doet namelijk steeds goed om die andere gewoonten te ervaren. Ik denk dan vooral aan hun gebaren, hun gevoel voor stijl en die lekkere ijsjes die met een grote spatel op een hoorntje worden gekwakt en vervolgens de afwerking met warme chocolade! De Italianen zijn een volk dat openhartig is en bijzonder gastvrij. Gastvrijheid heeft natuurlijk zijn grenzen en dit brengt mij bij een berichtje in de krant De Morgen. Via het internet gingen we op zoek naar meer informatie. De titel: “Baden zonder hoofddoek in Italië”.

Het komt hierop neer dat de Italiaanse badplaats Riccione het plan heeft opgevat om stukken strand te reserveren voor moslima’s, zodat deze zich, zonder gestoord te worden door mannenblikken, van hun gewaden kunnen ontdoen.

Een apartheidsregime voor moslimvrouwen, zo blijkt. Feit is dat dit gemeentebestuur toch wel erg ver gaat in haar bereidheid om zich aan te passen aan de regels van een vreemd land. Het gaat namelijk niet om Italiaanse moslima’s maar om schatrijke, Arabische klanten uit Dubaï, die de weg naar Riccione hebben gevonden. Hun vrouwen durven zich slechts aan het strand vertonen, als de zon reeds is ondergegaan, of als er een apart, afgebakend stuk strand zou komen. De Arabische toeristen vroegen en kregen.

Cynisch wordt dit verhaal wel als je beseft dat in Riccione een links gemeentebestuur aan de macht is en overstag is gegaan voor het grote geld. Links heeft decennialang zwaar uitgehaald naar het Zuid-Afrikaans apartheidsregime, en heeft jarenlang gestreden voor de emancipatie van de vrouw in Europa. Onder het mom van politieke correctheid en de grote winsten gaat links nu de facto een apartheidsregime invoeren op eigen grondgebied en schroeft ze de vrouwelijke emancipatie met eeuwen terug. Voorwaar een overwinning op het obscurantisme!

Op kritiek reageert de woordvoerster van Stedelijke Planning, Loretta Villa, verbaasd: “Als de Duitsers naar hier kwamen, leerden we toch ook Duits en boden we toch ook Duitse kranten aan”.

We zitten met een complete culturele kortsluiting. Professor Unni Wikan van de Universiteit van Oslo verdedigt de verkrachting in Noorwegen van Noorse vrouwen door moslimmannen op de volgende manier: “Het wordt tijd dat Noorse vrouwen hun deel in de verantwoordelijkheid voor verkrachtingen op zich nemen”. In moslimlanden namelijk wordt verkrachting aanzien als een fout in hoofde van de vrouw. Met andere woorden Europese moslims moeten niet stoppen met vrouwen te verkrachten, maar Europese vrouwen moeten ophouden zich zo provocerend te kleden.

Als men dit allemaal leest, kan men zich toch onmogelijk verbazen over het feit dat politiek links allang zijn stamkiezers definitief is kwijtgeraakt?



Categorie: