|
Asiel-tsunami richting Willebroek?
18.11.2007 • Op 7 mei’07 werd de nieuwe “Wet betreffende de opvang van asielzoekers” in het Staatsblad gepubliceerd, een wet die vanaf die datum ook van kracht werd. Sinds 1 juni ’07 is ook de nieuwe asielprocedure volledig in werking getreden. Deze wetten zetten een Europese richtlijn (2003/9/EG) om in Belgisch recht. De voornaamste veranderingen in deze wetten zijn de invoering van opvang in 2 stappen en het toekennen van énkel nog materiële steun tijdens de hele asielprocedure. De procedure mag nog maximaal 1 jaar duren. Ook de rol van de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) wordt ingeperkt. Deze neemt geen inhoudelijke beslissing meer maar staat in voor het invullen van een 1ste vragenlijst door de asielzoeker. De dienst gaat vervolgens na of hij bevoegd is om de asielaanvraag te behandelen (de zogenaamde Dublincontrole) en wijst eventuele méérvoudige aanvragen af. De ontvankelijkheidsbeoordeling van de asielaanvraag door de DVZ is dus afgeschaft. Enkel het Commissariaat Generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS) zal de asielaanvraag inhoudelijk onderzoeken waarna deze een beslissing neemt om de asielzoeker al dan niet als vluchteling te erkennen. Tegen de beslissing van het CGVS is beroep mogelijk bij een nieuwe rechtbank: nl. de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen. (RVV). Asielzoekers verblijven voortaan gedurende vier maand in een collectieve opvangstructuur: dit is een opvangcentrum van Fedasil, van het Rode Kruis of van Opvangwerk Vlaanderen. Na 4 maand kan de asielzoeker die hierom verzoekt doorstromen naar een individuele opvangstructuur: dit betekent een particuliere woning in een “Lokaal Opvanginitiatief (LOI ). In het nieuwe systeem zullen er dus géén asielzoekers meer doorgestuurd worden naar de OCMW’s voor de toekenning van financiële steun. De afschaffing van het roemruchte spreidingsplan voor asielzoekers roept échter al meteen vragen op. Wat zullen de gevolgen zijn van het nieuwe door de federale overheid gevoerde spreidingsbeleid voor alle Vlaamse gemeenten en OCMW’s ? Het Vlaams Belang vreest een nieuw soort spreidingsplan voor LOI-plaatsen! Er wordt in de nieuwe wet immers énkel gesproken over “verdeling van de asielzoekers over de gemeenten in individuele opvangstructuren”.
Dit alles betekent dat gemeenten zoals Willebroek die in het verleden inspanningen hebben geleverd om een Lokaal Opvanginitiatief (LOI ) op te richten een foute keuze hebben gemaakt doordat ze méér asielzoekers zullen toegewezen krijgen dan gemeenten zonder LOI.
|
Persbericht
