Afdeling
Willebroek
Nieuws op www.vlaamsbelang.org
Contacteer ons! 0476406430 of kevin.eeraerts@skynet.be
U bent een Willebroekenaar die verandering wil?
Wil u deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen?

Nieuws

’t Es âân aa..

25 november 2011

Wie ons krantje kent, weet dat we regelmatig aandacht hebben voor het Willebroekse dialect. Nu ook op onze webstek.

Taal en ook dialect leeft..sommige woorden verdwijnen, raken versleten. Bepaalde periodes geven nieuw leven of liever een apart tintje aan bepaalde uitdrukkingen en zegswijzen. Kijken we even naar de meest geproefde of gesmaakte taalbeelden uit de oorlogsjaren midden vorige eeuw.

Oorlogstijd is altijd een harde tijd, of het nu in Europa is of elders. Levensmiddelen zijn schaars en duur, heel wat families lijden honger of hebben andere tekorten.

Dus…alles wat met eten en drinken te maken heeft, wordt met smaak in de mond genomen, krijgt een nieuwe bijklank, of een dubbele bodem.

Tijdens de oorlog deed elke hartige beet duimen en vingers aflikken. Niet iedereen kon immers zijn buikje dik en rond eten. En smulpapen, gulzigaards..wel, die moesten de buikriem aansnoeren. Kinderen met ogen groter dan hun buik, werden met de dag zeldzamer.

Wie kon in moeilijke tijden boter bij de vis eisen? En ondanks het feit dat spek zo duur was, vond met altijd wel en grappenmaker die het niet kon laten met spek te schieten. Misschien was hij met zijn gat in de boter gevallen? Of probeerde hij appelen voor citroenen te verkopen?

Niet alles was spek voor ieders bek, veel zaken waren duur en onbetaalbaar. Men kon niet zomaar zeggen dat het sop de kool niet waard was. Iets voor een appel en een ei kopen was toch helemaal niet zo goedkoop als men gewend was! Niet zoveel mensen zaten er warmpjes in, zich over iets warm maken behoorde niet tot de dagelijkse bezigheden en men zat zelden op hele kolen, daarvoor waren ze te duur!

Voor de oorlog zei men: ’t beste brood legt men voor het venster, maar…tijdens de oorlog was ’t beste brood ver te zoeken en de uitdrukking had afgedaan. Ook zoete broodjes bakken was - hoe aangenaam ook - nog nauwelijks iets voor de feestdagen. Harde noten kraken was misschien nog niet zo kwaad en in een zure appel bijten was beter dan in geen. En wie met iemand een eitje te pellen had of een appeltje te schillen, wel..die kon op een toeloop rekenen.

Tips/kommentaar: tesaanaa@hotmail.com






Wil u ook een webstek als deze voor uw afdeling, district, koepel of regio?